سيدحسين قوامي
آثار نویسنده
لینکستان
امكانات جانبي
 

برای مشاهده صفحه قلم اندیش2 (علوم ارتباطات، روابط عمومی، روزنامه نگاری و ...) به اینجا مراجعه کنید

خدای خوب و خوبی‌ها؛

شکر و ثنا و ستایش توراست که هیچگاه تن‌هایی که می‌آفرینی را تنها نمی‌گذاری و به امان خود رها نمی‌کنی و در هوای خود هوایشان را داری و توان تنفسشان می‌بخشی. و چه زیان‌بار و زیان‌کارند آنهایی که فراموشت می‌کنند و فراموششان می‌کنی و رهایت می‌کنند و رهایشان می‌کنی و هوایشان را غباری و دلهایشان را زنگاری می‌کنی.

 

دوست ازلی و ابدی؛

فراموشم مکن حتی اگر فراموشت کردم و لحظه‌ای به حال خود واگذارم مکن حتی اگر تو را واگذاشتم و نگاهت را حتی برای مژه‌زدنی از من بر ندار حتی اگر به اندازه‌ دم‌زدنی نگاهت نکردم که من چه بدانم چه ندانم، جز تو هیچ پشت و پناهی ندارم.

 

خدای خوب و خواندنی؛

مرا جز خاستن و خواستن هیچ قدرتی نیست و تو بر هر چه می‌خواهی قادر و قدیری. پس با تمام بدی و بد بودن و بد کردن از تو خوب می‌خواهم و می‌خواهم قدرت خوبی و خوب بودن و خوبی کردن به من بخشی.




:: برچسب‌ها: نثر ادبی
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ۳٠ شهریور ۱۳۸٧
نظرات ()

طرح انتقال مقر دائمی سازمان ملل از آمریکا که در مجلس هفتم با 211 امضا تقدیم مجلس شده بود، با درخواست 141 نماینده مجلس هفتم در دستور کار قرار گرفت. (روزنامه اعتماد ملی / چهارشنبه 27 شهریور 1387)

 

اصولا و اساسا همانطور که مطلع هستید مجلس در ایران در صدر امور است. و از آنجا که اشاره به داخلی و خارجی بودن این «امور» نشده، بنابراین مجلس در هر امری در صدر است و می‌تواند از هر مشکلی گره‌گشایی کند. (در این زمینه برخی از کارشناسان معتقدند نام مجلس می‌تواند به «آجیل مشکل‌گشا» نیز تغییر کند.)

با توجه به خبر منتشر شده و این مقدمه‌ی منتشر نشده! پیشنهاد می‌شود نمایندگان مجلس هشتم در کنار زحمات شبانه روزی که می‌کشند‌، طرح‌های زیر را نیز در دستور کار قرار دهند:

ـ طرح انتقال دائمی جزائر هاوایی به خلیج فارس

ـ طرح انتقال دائمی جزائر ابوموسی و تنب بزرگ و کوچک به دریای خزر (با اجرای این طرح مناقشه ایران و امارات برای همیشه حل و فصل می‌شود)

ـ طرح جلوگیری از تکرار توفان کاترینا

ـ طرح انتقال برج ایفل به میدان نقش جهان اصفهان (با اجرای این طرح تلفیق سنت و مدرنیته موجب جذب بیشتر توریست می‌شود)

ـ طرح صعود بدون دردسر به جام جهانی 2010

ـ طرح افزایش ارتفاع قله دماوند (با اجرای این طرح پوز قله اورست زده می‌شود)

ـ طرح اجرای المپیک 2012 در تهران (با اجرای این طرح حال انگلستان و لندن گرفته می‌شود و بخشی از توطئه‌ها و کارشکنی‌های آنها جبران می‌شود)

ـ طرح کنار گذاشتن اوباما و مک کین، و انتخاب احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور آمریکا (با اجرای این طرح مردم آمریکا نیز طعم خوش عدالت و مهرورزی را می‌چشند و دست از دشمنی با ملت ایران برمی‌دارند)




:: برچسب‌ها: طنز, خبر
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ٢٧ شهریور ۱۳۸٧
نظرات ()

به اعتقاد یک وبلاگ‌نویس، وبلاگ نوعی تریبون آزاد است که هر کسی از ظن خود یارش می‌شود و حرف خود را می‌زند. بنابراین اینکه انتظار داشته باشیم همه در یک سطح کیفی حرف زده و اظهارنظر کنند، کمی‌ دور از منطق است.

سیدحسین قوامی، روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، اظهار کرد: وبلاگ یک رسانه بین‌المللی و ارزان و شخصی است که هر فردی حق دارد هرچه را که به ذهن و فکرش خطور می‌کند و دوست دارد که دیگران نیز از آن مطلع شوند، در آن منتشر کند. بنابراین ممکن است فردی خاطرات شخصی‌اش را در آن بنویسد و فرد دیگری به تحلیل روانشاختی یا جامعه‌شناسی از وقایع اجتماعی بپردازد.

به گفته‌ی وی، کاملا طبیعی است که برآیند وبلاگ‌ها از نظر برخی باکیفیت نباشد. چون یک وبلاگ قرار نیست برای مردم نسخه زندگی بپیچد، یا لزوما در آن به مسائل علمی، تخصصی و تحلیلی پرداخته شده و حرف‌های "قلمبه سلمبه" زده شود.

قوامی درباره مشکل به روزنشدن وبلاگ‌ها گفت: وبلاگ‌نویسی یک دریچه نوین است، برای آنکه بتوان در یک عرصه بین‌المللی دیده شد و حرف زد. بنابراین شاید برای کسی که روزهای آغازین وبلاگ‌نویسی را تجربه می‌کند، نوشتن در این عرصه بسیار هیجان‌انگیز و جالب باشد و ممکن است در روزهای آغازین هر روز یک پست نوشته شود و مدام نگاه نویسنده به عدد کامنت‌ها باشد. اما به مرور زمان این موج فروکش می‌کند و مشغله‌های روزمره و گرفتاری‌های زندگی مدرن مدت زمان آپدیت شدن را افزایش می‌دهد.

وی ابراز عقیده کرد: وبلاگ‌نویسی بیشتر تابع یک نمودار سینوسی است و به صورت متوالی فراز و فرودهای بسیاری دارد که این موضوع به ذات پدیده وبلاگ‌نویسی برمی‌گردد. یک نویسنده حرفه‌ای (خواه در مطبوعات و خواه در دیگر عرصه‌ها) مجبور است که بنا به درخواست سردبیر یا دیگر مافوق خود هر روز مطلب تازه‌ای بنویسد و چیزی تهیه کند. اما برای یک وبلاگ‌نویس هیچ اجباری وجود ندارد و تنها زمانی که حرفی برای گفتن داشته باشد و چیزی در دل داشته باشد، وبلاگش را آپ می‌کند. بنابراین فاصله‌های دوبار نوشتن در وبلاگ‌ها مانند هفته‌نامه‌ها، ماهنامه‌ها و ... منظم نیست.

این وبلاگ‌نویس با بیان اینکه در حال حاضر انگیزه و اهداف وبلاگ‌نویسان تفاوت فراوانی با سال‌های گذشته کرده است، تصریح کرد: در سال‌های گذشته وبلاگ‌نویسی بیشتر یک موضوع کاملا شخصی بود. اما هرچه زمان پیش می‌رود وبلاگ به یک رسانه‌ی قدرتمند تبدیل می‌شود. بنابراین هر فرد، گروه یا جریانی برای معرفی و تبلیغ خود به سمت آن می‌رود و به وسیله وبلاگ مخاطبان خود را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

وی افزود: در این دوره بیش از گذشته محتوای وبلاگ‌ها خبری شده و کارکرد تبلیغاتی پیدا کرده‌اند. از طرفی تعداد استفاده‌کنندگان از کامیپوتر و اینترنت نیز روز به روز افزایش می‌یابد؛ به‌گونه‌ای که امروزه کمتر خانه‌ای در کلان‌شهری وجود دارد که در آن کامپیوتر متصل به اینترنت وجود نداشته باشد. بنابراین روز به‌روز این پدیده قدرت بیشتری می‌گیرد و انگیزه نویسندگانش نیز افزایش می‌یابد.

به عقیده‌ قوامی، وبلاگ‌نویسی به اندازه دریاچه‌ای محدود است که نویسنده‌ آن نیازی ندارد در جریان تمام موضوعات و جریانات روز بوده و از آخرین فعل و انفعالات آن باخبر باشد. یک وبلاگ‌نویس تنها در حوزه‌ای که مورد علاقه‌اش است ـ حتی گاهی بدون کمترین تحقیق و مطالعه‌ای ـ مطلبی را می‌نویسد که شاید در مواقعی تنها برآمده از احساس صرف است و منطق و استدلالی در پی ندارد و این نقطه ضعف کارش نیست، بلکه ماهیت وبلاگ‌نویسی است.

لینک خبر: http://isna.ir/Isna/NewsView.aspx?ID=News-1198263




:: برچسب‌ها: مصاحبه, خبر
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ٢٥ شهریور ۱۳۸٧
نظرات ()

به اعتقاد یک وبلاگ‌نویس، وبلاگ نوعی تریبون آزاد است که هر کسی از ظن خود یارش می‌شود و حرف خود را می‌زند. بنابراین اینکه انتظار داشته باشیم همه در یک سطح کیفی حرف زده و اظهارنظر کنند، کمی‌ دور از منطق است.

سیدحسین قوامی، روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، اظهار کرد: وبلاگ یک رسانه بین‌المللی و ارزان و شخصی است که هر فردی حق دارد هرچه را که به ذهن و فکرش خطور می‌کند و دوست دارد که دیگران نیز از آن مطلع شوند، در آن منتشر کند. بنابراین ممکن است فردی خاطرات شخصی‌اش را در آن بنویسد و فرد دیگری به تحلیل روانشاختی یا جامعه‌شناسی از وقایع اجتماعی بپردازد.

به گفته‌ی وی، کاملا طبیعی است که برآیند وبلاگ‌ها از نظر برخی باکیفیت نباشد. چون یک وبلاگ قرار نیست برای مردم نسخه زندگی بپیچد، یا لزوما در آن به مسائل علمی، تخصصی و تحلیلی پرداخته شده و حرف‌های "قلمبه سلمبه" زده شود.

قوامی درباره مشکل به روزنشدن وبلاگ‌ها گفت: وبلاگ‌نویسی یک دریچه نوین است، برای آنکه بتوان در یک عرصه بین‌المللی دیده شد و حرف زد. بنابراین شاید برای کسی که روزهای آغازین وبلاگ‌نویسی را تجربه می‌کند، نوشتن در این عرصه بسیار هیجان‌انگیز و جالب باشد و ممکن است در روزهای آغازین هر روز یک پست نوشته شود و مدام نگاه نویسنده به عدد کامنت‌ها باشد. اما به مرور زمان این موج فروکش می‌کند و مشغله‌های روزمره و گرفتاری‌های زندگی مدرن مدت زمان آپدیت شدن را افزایش می‌دهد.

وی ابراز عقیده کرد: وبلاگ‌نویسی بیشتر تابع یک نمودار سینوسی است و به صورت متوالی فراز و فرودهای بسیاری دارد که این موضوع به ذات پدیده وبلاگ‌نویسی برمی‌گردد. یک نویسنده حرفه‌ای (خواه در مطبوعات و خواه در دیگر عرصه‌ها) مجبور است که بنا به درخواست سردبیر یا دیگر مافوق خود هر روز مطلب تازه‌ای بنویسد و چیزی تهیه کند. اما برای یک وبلاگ‌نویس هیچ اجباری وجود ندارد و تنها زمانی که حرفی برای گفتن داشته باشد و چیزی در دل داشته باشد، وبلاگش را آپ می‌کند. بنابراین فاصله‌های دوبار نوشتن در وبلاگ‌ها مانند هفته‌نامه‌ها، ماهنامه‌ها و ... منظم نیست.

این وبلاگ‌نویس با بیان اینکه در حال حاضر انگیزه و اهداف وبلاگ‌نویسان تفاوت فراوانی با سال‌های گذشته کرده است، تصریح کرد: در سال‌های گذشته وبلاگ‌نویسی بیشتر یک موضوع کاملا شخصی بود. اما هرچه زمان پیش می‌رود وبلاگ به یک رسانه‌ی قدرتمند تبدیل می‌شود. بنابراین هر فرد، گروه یا جریانی برای معرفی و تبلیغ خود به سمت آن می‌رود و به وسیله وبلاگ مخاطبان خود را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

وی افزود: در این دوره بیش از گذشته محتوای وبلاگ‌ها خبری شده و کارکرد تبلیغاتی پیدا کرده‌اند. از طرفی تعداد استفاده‌کنندگان از کامیپوتر و اینترنت نیز روز به روز افزایش می‌یابد؛ به‌گونه‌ای که امروزه کمتر خانه‌ای در کلان‌شهری وجود دارد که در آن کامپیوتر متصل به اینترنت وجود نداشته باشد. بنابراین روز به‌روز این پدیده قدرت بیشتری می‌گیرد و انگیزه نویسندگانش نیز افزایش می‌یابد.

به عقیده‌ قوامی، وبلاگ‌نویسی به اندازه دریاچه‌ای محدود است که نویسنده‌ آن نیازی ندارد در جریان تمام موضوعات و جریانات روز بوده و از آخرین فعل و انفعالات آن باخبر باشد. یک وبلاگ‌نویس تنها در حوزه‌ای که مورد علاقه‌اش است ـ حتی گاهی بدون کمترین تحقیق و مطالعه‌ای ـ مطلبی را می‌نویسد که شاید در مواقعی تنها برآمده از احساس صرف است و منطق و استدلالی در پی ندارد و این نقطه ضعف کارش نیست، بلکه ماهیت وبلاگ‌نویسی است.

لینک خبر




:: برچسب‌ها:
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ٢٥ شهریور ۱۳۸٧
نظرات ()

در اینکه ایران کشور عجیب و غریب و با حالیست و ما ایرانی‌ها هم خیلی آدم‌های باحالی هستیم، هیچ شک و شبهه‌ای وجود ندارد و این موضوع کم و بیش مورد توافق قریب به اتفاق ابنای بشر قرار دارد! چون در ایران:

ـ یه نفر با رتبه 42، در هیچ رشته‌ای قبول نمیشه!

ـ یه نفر میگه از دانشگاه آکسفورد مدرک دکترا گرفته، در حالی که دانشگاه آکسفورد میگه نگرفته! اما حرف اون یه نفر پذیرفته میشه!

ـ تعداد زیادی مجبورن با مدرک فوق دیپلم دربانی و نگهبانی کنن، در حالیکه یه نفر با فوق دیپلم در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا تدریس میکنه!

ـ تمام اقتصاددانان برجسته و غیر برجسته میگن نرخ سود بانکی با نرخ تورم در ارتباطه، اما یکی میگه ارتباطی نداره!

ـ معاون رئیس جمهور در مجلس رقص شرکت میکنه، اما خردادیان به محض ورود به ایران دستگیر میشه!

ـ مجلس قانون تصویب میکنه، دولت اجرا نمیکنه! دولت نرخ سود بانکی تصویب میکنه، بانک اجرا نمیکنه! بانک چک‌پول چاپ میکنه، مجلس و دولت قبول نمیکنن!

ـ رئیس جمهور و اعضای هیات دولت نون پنیر و خیار و گوجه میخورن، اما صندوق ذخیره ارزی خالی میشه! در حالیکه در کشورهای عربی حرمسرا دارن و چلو بوقلمون میخورن، اما صندوق ذخیره ارزیشون پر میمونه!

ـ یه پروژه‌ی مشخص بیش از 10 بار در زمان مدیریت‌های مختلف افتتاح میشه!

ـ سخنگوی دولت از هیچکدوم از مشاغل متعددش دست نمیکشه اونم فقط برای خدمت به مردم!

ـ قرارداد تحقیق و کارشناسی منوریل یک سال بعد از قرارداد اجرای آن منعقد میشه!

ـ رئیس جمهور میگه اسرائیل باید از روی نقشه زمین حذف بشه، اما معاونش میگه با مردم اسرئیل دوست هستیم!

ـ وزیر کشور قرارداد نفتی امضا میکنه در حالیکه وزیر نفت هیچ اطلاعی نداره!

ـ وزیر کار و امور اجتماعی با نوشتن نامه‌ای خواستار برکناری خود و رئیس بانک مرکزی میشه!

ـ یا برق داریم، بنزین نداریم! یا بنزین داریم، برق نداریم! یا برق و بنزین نداریم، انرژی هسته‌ای داریم! یا برق و بنزین و انرژی هسته‌ای داریم، گاز نداریم! یا برق و بنزین و انرژی هسته‌ای و گاز داریم، پول نداریم!

ـ یا برق و بنزین و انرژی هسته‌ای و گاز و پول داریم، اما دیگه حوصله نداریم به نوشتن این مطلب که مصداق واقعی تشویش اذهان عمومی و اقدام علیه امنیت ملیه ادامه بدیم! بنابراین فعلا به کارتون برسید تا بعد!

 

پ.ن: اخیرا مشاهده شده برخی از مطالب این وبلاگ که حاصل تراوشات ذهنی نویسنده‌ی آن است، در جاهای دیگر بدون ذکر نام نویسنده و منبع و ماخذ آن منتشر شده. بنابراین خواهشمند است تنها در صورت ذکر منبع و ماخذ، از مطالب این وبلاگ استفاده نمایید. در غیر اینصورت الهی کچل بشید!




:: برچسب‌ها: طنز
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ٢٢ شهریور ۱۳۸٧
نظرات ()

به اعتقاد یک وبلاگ‌نویس، وبلاگ نوعی تریبون آزاد است که هر کسی از ظن خود یارش می‌شود و حرف خود را می‌زند. بنابراین اینکه انتظار داشته باشیم همه در یک سطح کیفی حرف زده و اظهارنظر کنند، کمی‌ دور از منطق است.




:: برچسب‌ها:
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ٥ شهریور ۱۳۸٧
نظرات ()

 

هی!

حواست کجاست؟!

به جای سرت، دستانت را بر دیوار بگذار و آنرا به عقب هل بده تا راه نفس و گستره‌ی دیدت باز شود.




:: برچسب‌ها: نکته
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ٢ شهریور ۱۳۸٧
نظرات ()
 
موضوعات
صفحه دیگرم