سيدحسين قوامي
آثار نویسنده
لینکستان
امكانات جانبي
 

برای مشاهده صفحه قلم اندیش2 (علوم ارتباطات، روابط عمومی، روزنامه نگاری و ...) به اینجا مراجعه کنید

برای کسی که لذت بخش ترین تفریحش نوشتن است و از این راه نون می‌خورد، و موثرترین ابزار کارش یک قلمه، هیچ چیز بدتر از این نیست که روزی دست و دلش به نوشتن نره! این موضوع حتی از «ضایع بودن» هم بدتره!!

البته بین دوستانم، گمانه‌زنیهای مختلفی در این رابطه وجود دارد! تعدادی این موضوع را بی‌ارتباط به معرفی کابینه جدید نمی‌دانند، گروهی نیز با دامن زدن به یک سری شایعات، دلایل خودشان را مطرح می‌کنند!! (الهی کچل بشی حمید!)

اما هر چه هست، این روزها من قلم شکسته، (دور از جون و قلم شما!) هر کاری می‌کنم، نوشتنم نمیاد! حتی ضایع نویسیم هم نمیاد! یه جورایی توی این فصل خرماپزون، قلمم یخ زده!!

بزرگی می‌گفت مرگ «قلم» و «صاحب قلم» فاصله چندانی ندارد! برای همین تصمیم گرفتم با الهام از نوشته‌ای که چندی پیش در جایی خوانده بودم، برای خودم وصیتنامه‌ای تنظیم کنم!!!

 

 

 

    وصیتنامه یک روزنامه‌نگار!

 

ـ قبر مرا نیم متر کمتر عمیق کنید، تا پنجاه سانت به خدا نزدیکتر باشم!

 

ـ به پزشک قانونی بگویید روح مرا کالبد شکافی کند، من به آن مشکوکم!

 

‌ـ به پلیس بگویید اگر دل متواری شده مرا یافت، همراهم دفن کند!

 

ـ گواهینامه رانندگیم را به یک آدم مستحق بدهید، ثواب دارد!

 

ـ کسانی که زیر تابوت مرا می‌گیرند، باید هم قد باشند!

 

ـ در مجلس ختم من گاز اشک‌آور پخش کنید تا همه به گریه بیفتند!

 

ـ مواظب باشید به تابوت من آگهی تبلیغاتی نچسبانند! (انگ و برچسب طبیعی است!!)

 

ـ روی تابوت و کفن من بنویسید: «این عاقبت کسی است که دنبال روزنامه‌نگاری رفت»!

 

ـ خبر فوتم را به سبک «پایان شگفت انگیز» تنظیم نمایید!

 

ـ برای آگهی ترحیمم همان عکسی را استفاده کنید که پای یادداشتهایم می‌گذاشتم!

 

ـ به مرده شوی بگویید برای شستن خط قرمزها تلاش نکند!

 

ـ قلمم را به همراهم دفن کنید، شاید چیزهایی که نمیتوانستم اینجا بنویسم، آنجا بنویسم!

 

ـ کارت خبرنگاری مرا لای کفنم بگذارید، باید به نکیر و منکر نشان دهم که همکارشان هستم! (شاید سئوالات آسان بپرسند!)

 

ـ برای سنگ قبرم متن زیبایی به همراه یک لید جذاب بنویسید!

 

ـ از آنجا که من به اقامت در اماکن انفرادی و تاریک عادت دارم، بالای قبرم شمع روشن نکنید!

 

ـ طلبکاران حق دارند به جای طلبشان، «لب تاب» اهدایی انجمن صنفی را بگیرند!

 

ـ شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به دادستانی ندهید!

 

ـ بر سر قبرم به جای فاتحه، آخرین اخبار روز را بخوانید!

 

ـ چون تمام آرزوهایم را به گور می برم سعی کنید قبر مرا بزرگ بسازید که جای جسدم باشد!

 

 

 

ـ از اینکه نمی‌توانم در مجلس ختم خودم حضور یابم قبلا پوزش می‌طلبم!

 

 




:: برچسب‌ها: چاردیواری, طنز
نويسنده: سید حسین قوامی
تاريخ: ۱ شهریور ۱۳۸٤
نظرات ()
 
موضوعات
صفحه دیگرم