فرودگاه جده (2)

بعد از چهار ساعت تاخیر در فرودگاه مهرآباد و یکی دو ساعت معطلی در سالن ترانزیت فرودگاه جده، وارد سالن کنترل پاسپورت ها شدیم.

در این مرحله از مسافران تمام کشورها انگشت نگاری شده و عکس تمام مسافران ورودی ثبت و ضبط می شد.

پروسه کنترل کاروان 120 نفره ما نیز بیش از سه ساعت وقت گرفت و همه را خسته و کلافه نمود، اما هیچ جای اعتراضی نبود و مدیر کاروان می گفت: «اگر لج کنند، کار را تعطیل کرده و هیچ کاری از دست ما بر نمی آید!»

در این میان کنترل و ثبت اطلاعات جوان ها با وسواس بسیار بیشتری انجام می شد، به طوری که کنترل هر نفر حدود 10 دقیقه به طول می انجامید. مثلا وقتی نوبت من شد، اثر انگشت تمام انگشتانم در کامپیوتر ثبت شد و سپس با دوربین دیجیتالی که آنجا بود عکسی گرفته شد و اطلاعات اخذ شده در سیستم وارد شد و چیزی حدود 3 تا 4 دقیقه معطل ماندم تا ظاهرا کامپیوترشان پاسخ بدهد که ورود بنده مشکلی ندارد! سپس پاسپورتم مهر ورود به خاک عربستان خورد و از گیت گذشتم.

جالب اینجا بود که برخی از مسافران کشورهای دیگر مثل مصر و اندونزی، از خانه هایشان محرم شده بودند! و در صف انتظار کنترل پاسپورت، مدام در حال گفتن «تلبیه» بودند (لبیک اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک ...) در حالی که طبق فتاوای علمای شیعه و سنی، باید از مکان های خاصی که «میقات» گفته می شود، محرم شد. (بعدا در این باره بیشتر توضیح می دهم)

بالاخره پس از انجام تشریفات فرسایشی و وقت گیر سالن ترانزیت و کنترل پاسپورت ها، از فرودگاه خارج شدیم و با پشت سر گذاشتن سرمای سخت تهران (در روزهای سفر ما تا منفی هشت درجه هم رسیده بود) وارد هوای شرجی و گرم جده شدیم. (جده شهری ساحلی در غرب کشور عربستان سعودی است که بر کرانه دریای سرخ قرار دارد.)

در فضای بیرون فرودگاه که با چادرهای بزرگی پوشانده شده بود، لباس های بافتنی و گرم را در آوردیم و نماز مغرب و عشاء را خواندیم و با سه دستگاه اتوبوس به سمت مدینه به راه افتادیم.


از جده تا مدینه چیزی در حدود 450 کیلومتر فاصله است. (فاصله ای شبیه تهران تا اصفهان) که در بین راه در یک رستوران شام خوردیم و سپس به سمت مدینه حرکت کردیم.

ادامه دارد ...

/ 1 نظر / 185 بازدید
زهرا

1- البته بانوان انگشت نگاری نشدند 2- بفرمایید شام چی خوردیم بین راه که فکر نکنند یه غذای درست حسابی زدیم به بدن!