به رنگ حاتمی کیا

«به رنگ ارغوان» به رنگ حاتمی کیاست. به رنگ یک روح نا آرام و یک ذهن پرسشگر. به رنگ یک کارگردان پر حرف! هرچند حرف‌های ارغوانی‌اش 5 سال محبوس بود و دیر شنیده شد (یا می‌شود) اما حتی پس از گذشت 5 سال نیز نه تنها رنگ کهنگی و ماندگی نگرفته، بلکه به قدری تر و تازه و بدیع و به روز است که هر بیننده‌ای تصور می‌کند ـ حداکثر ـ 5 ماه از تولیدش گذشته است.

به رنگ ارغوان، از یک جنگل روایت می‌کند. از درختانی که قطع می‌شوند و دانشجویانی که به خونخواهی آنها برمی‌خیزند. از دانشجویانی می‌گوید که دو نفرشان برای اعتراض به قطع درختان بازداشت شده‌اند. دانشجویانی که در جنگل بر سر کلاس حاضر می‌شوند و روی خاک می‌خوابند و درس می‌خوانند.

«به رنگ ارغوان» از یک جنگل روایت می‌کند و از مهمان ناخوانده‌ای که به قصد شناسایی یکی از عوامل منافقین، وارد آن می‌شود و به هیبات یک دانشجو در می‌آید. مهمان ناخوانده‌ای که هرچه جز «چشم» بگوید، جرم کرده و باید حذف شود.

«به رنگ ارغوان» در هیچ رنگی محصور نمی‌شود و بی‌رنگ و بی‌آلایش از یک جنگل روایت می‌کند. به راستی که «به رنگ ارغوان» به رنگ حاتمی کیاست.

/ 3 نظر / 3 بازدید
زهرا

«به رنگ ارغوان» در هیچ رنگی محصور نمی‌شود و بی‌رنگ و بی‌آلایش از یک جنگل روایت می‌کند. کاش...

ايوب

با توجه به فروش خوبي كه در دو روز اول اكران داشته، اميدواريم مردم به درك راستين هنر و روح متعالي آن پي برده باشند. ارغوان شاخه ی هم خون جدا مانده ی من آسمان تو چه رنگ ست امروز ؟ آفتابی ست هوا ٬ یا گرفته ست هنوز ؟ من درین گوشه که از دنیا بیرون ست ٬ آسمانی به سرم نیست از بهاران خبرم نیست آنچه میبینم دیوار است آه .... ........ ارغوان شاخه ی هم خون جدا مانده من ...... ه.ا.سايه